Punkt widokowy

„Wszystko zależy od punktu widzenia” – pisze Reinhard Lettau – i właśnie o to chodzi w językowo-performatywnym projekcie Olgi Hohmann zatytułowanym „Vantage Point”. Zmieniając perspektywy i głosy, autorka i performerka analizuje konstrukcję porządków światopoglądowych i osi widzenia. Wychodząc od pozornie prostego pytania o kierunki świata, rozwija się wielowarstwowa dyskusja na temat percepcji, pozycjonowania i perspektywy – aż do odwrócenia kultowego obrazu Blue Marble, który do dziś kształtuje zachodnie spojrzenie na świat.

Performance Hohmann towarzyszy pracy Ataraxia Isabelli Fürnkäs nie jako bezpośrednia interwencja, ale jako atmosferyczne przeplatanie się, w którym język, pamięć i poczucie przestrzeni wzajemnie się napędzają. Podczas gdy instalacja Fürnkäs tworzy ciche pole osadzonej percepcji i pamięci cielesnej, Hohmann stawia na ruch, głos i zmianę perspektywy – współdziałanie, które pozostaje otwarte na projekcję, rezonans i irytację.
Idea jasności pozostaje przy tym iluzją. Chodzi raczej o widzenie we wszystkich kierunkach jednocześnie – wielogłosowe, poetyckie i porowate.