Wernisaż

nebula skupia się na tym, co ulotne, jako centralnym elemencie artystycznej refleksji, i odzwierciedla przemiany, stany zawieszenia oraz niepewności naszej współczesności. Wystawa łączy prace zajmujące się płynnymi tożsamościami, wizualnymi nakładaniami się oraz zanikiem stałych znaczeń. Obraz, ciało i język otwierają przestrzeń pomiędzy – znaczenia oscylują, przesuwają się i rozpływają. Mgła jest tu rozumiana nie tyle jako motyw, co raczej jako stan: jako przejście, proces, przestrzeń możliwości.