- 21.08.–03.10.2021
- Wystawa · Archiwum
O bliznach widocznych i tkankach zakrytych
Tkanina jako język odporności
Blizna
/Nárbe/
Rzeczownik, rodzaj żeński [blizna]
1. Widoczny na powierzchni skóry ślad po zagojonej ranie
W wyniku urazów i przemocy, którym towarzyszą rozcięcia lub utrata tkanki, powstają rany. Rany na naszym ciele. Rany na naszej duszy.
Przemoc wobec kobiet* jest jednym z najpowszechniejszych i najgłębiej zakorzenionych w społeczeństwach na całym świecie naruszeń praw człowieka, które nadal stanowią przeszkodę w realizacji równości, pokoju i praw kobiet. Przemoc fizyczna i psychiczna kształtuje codzienność kobiet* ze wszystkich warstw społecznych i nadal jest tolerowana, ignorowana i wykorzystywana – również tutaj, w berlińskiej dzielnicy Neukölln.
Poważniejsze rany goją się bez pomocy bardzo powoli, dlatego są zszywane. Blizny są widocznymi śladami tych zagojonych ran.
Artystki biorące udział w wystawie, poprzez widoczne szwy, ujawniają swoje osobiste blizny i dają wgląd w strategie samozachowawcze oraz procesy gojenia. Szwy, widoczne ślady w tkaninie, ilustrują proces pracy artystycznej i towarzyszącego mu gojenia się ran. Ujawniają się historie kobiet*, które ukrywały się za materiałem – które były przez materiał ukrywane. Ręcznie szyte prace tekstylne świadczą o odporności i zbiorowym proteście przeciwko niewidzialności, uciskowi i przemocy.
Kurator Daniela Nadwornicek
- Tewa Barnosa
- Nuray Demir
- Samira Hodaei
- Regina José Galindo
- Verena Melgarejo Weinandt
- Sophie Utikal