- 21.08.–03.10.2021
- Sergi · Arşiv
Açık yara izleri ve örtülü dokular
Tekstil: Dayanıklılığın Dili
Yara izi
/Yara izi/
İsim, dişil [die]
1. İyileşmiş bir yaranın cilt yüzeyinde görünen izi
Dokunun kesilmesi veya kaybıyla birlikte görülen travmatik ve şiddet içeren yaralanmalarda yaralar oluşur. Vücudumuzdaki yaralar. Ruhumuzda yaralar.
Kadına yönelik şiddet*, en yaygın ve dünya çapında toplumların en derinlerine yerleşmiş insan hakları ihlallerinden biridir ve hâlâ eşitliğin, barışın ve kadın haklarının gerçekleştirilmesinin önündeki bir engeldir. Fiziksel ve psikolojik şiddet, her kesimden kadının* günlük yaşamını şekillendirir ve burada, Berlin-Neukölln’de de olduğu gibi, hâlâ hoş görülür, görmezden gelinir ve araçsallaştırılır.
Daha büyük yaralar, destek olmadan çok yavaş iyileşir, bu yüzden dikilir. Yara izleri, bu iyileşmiş yaraların görünür izleridir.
Sergideki sanatçılar, görünür dikişlerle kişisel izlerini ortaya koyuyor ve kendini koruma ve iyileşme stratejilerine dair içgörüler sunuyor. Dokudaki görünür izler olan dikişler, sanatsal çalışmanın sürecini ve bununla birlikte gelen yara iyileşmesini netleştiriyor. Kumaşın arkasına saklanan – kumaş tarafından gizlenen – kadınların* hikâyeleri görünür hale gelir. El dikişi tekstil çalışmaları, dayanıklılığı ve görünmezliğe, baskıya ve şiddete karşı kolektif protestoyu yansıtmaktadır.
Küratör Daniela Nadwornicek
- Tewa Barnosa
- Nuray Demir
- Samira Hodaei
- Regina José Galindo
- Verena Melgarejo Weinandt
- Sophie Utikal